EnglishDetails
ObjectnummerH3613
TitelJournaal of dagboek, bijgehouden door Hendrik Krijger tijdens zijn scheepsreis aan boord van de 'Rotterdams Welvaren' op een reis van Rotterdam naar Batavia in 1834
Vervaardiger Hendrik Krijger
Beschrijving1. Journaal, gehouden op eene reis van Rotterdam naar Batavia, toegewijd aan al mijne betrekkingen van familie, vrienden en vriendinnen in het vaderland, en als eigendom toegezegd, en geschonken aan mijnen boezemvriend: Anthonij Jan van Driel Jz.
2. Tekening door Hendrik Krijger van twee albatrossen
3. Tekening door Hendrik Krijger van een zogenaamde boebie (vogel)
4. Tekening door Hendrik Krijger van twee zuigvisjes
5. Bladmuziek, geschreven door Hendrik Krijger, getiteld 'Aan den vriendschap', partituur voor zang en piano
In 1833 benoemde koning Willem I Hendrik tot onderwijzer in het toenmalige Nederlands-Indië en op 8 maart 1834 scheepte hij in. Het schip vertrok een dag later vanaf Rotterdam onder gezag van Fokke Fokkens en arriveerde op 19 juli van datzelfde jaar in Batavia. De reis van ruim vier maanden beschreef Hendrik in het handschrift, dat hij 'Journaal' noemde en dat bestemd was voor zijn boezemvriend Anthony Jan van Driel, die grutter (kruidenier) was in Oud-Beijerland, net als Hendriks ouders in Middelharnis. Daar kwam het echter niet terecht, maar via diverse omzwervingen kwam het in handen van de schenkers, die besloten om het interessante verslag uit te werken en aan te vullen met gegevens over Hendrik en zijn belevenissen aan boord van het zeilfregat. Zo ontstond het idee om het manuscript uit te geven als boek. Hiervoor zetten de schenkers de letterlijke transcriptie om in een hertaling om het verhaal zodoende voor een breed publiek zo plezierig mogelijk leesbaar te maken.
Hoewel Hendrik een eenvoudige dorpsleraar was, schrijft hij zijn reisverslag in een bloemrijke stijl. Hij hield het journaal met zijn dagelijkse gebeurtenissen bij op verzoek van zijn ouders en boezemvriend. Het verhaal begint als enkele van zijn vrienden Krijger uitzwaaien als hij aan boord stapt, Een van zijn eerste klussen op zee is het schoonmaken en inrichten van zijn hut en ook gedurende de reis helpt hii de bemanning regelmatig. Wat ook regelmatig voorvalt, is zeeziekte. Passagiers en ook Hendrik zelf hebben er last van. 'Offeren aan de zeegod' is dan niet ongebruikelijk. Wat opvalt, is dat de tekst hier en daar wordt opgesierd met enkele dichtregels, door Krijger zelf geschreven of door zijn vrienden. Aan hen en zijn familie denkt hij regelmatig, vaak vanwege hun verjaardagen. Krijger is cultureel onderlegd. Met de medepassagiers, die hij beschrijft, studeert hij een toneelstukje in, een blijspel. En Hendrik zingt ook graag, dat deed hij al in Oud-Beijerland, maar er is helaas bijna niemand anders die ook zingt. En muzikale begeleiding is er praktisch niet. Hij is ook een begaafde tekenaar, want los bij het handschrift bevinden zich drie losse tekeningen van albatrossen, een boebie (zeevogel), en zuigvisjes. Hij beschrijft het ook als hij bijzondere vissen of vogels ziet, of als er een ander schip wordt gezien. Daarnaast is er een door Hendrik geschreven liedtekst 'Aan de Vriendschap', voor zang en piano.
Hendrik doodt de tijd met lezen, schrijven, zingen, praten en kaartspelletjes. De scheepsarts leert hem het schaakspel. Een zoontje van een echtpaar aan boord maakt Krijger tot zijn leerling. Regelmatig schrijft hij over de hitte in de hutten, hij zweet constant 's nachts, overdag en ook als hij luiert. Verjaardagen van bemanning en passagiers worden aangegrepen voor een feestje. Dat zijn er heel wat, want bijna iedereen aan boord verjaart op zee. Naast vrolijkheid kent Krijger ook zwaarmoedige stemmingen. Als dat zich voordoet, zingt hij en dan voelt hij zich daarna weer beter. Als de 'Rotterdams Welvaren' de evenaar passeert, komt Neptunus aan boord om de passagiers welkom te heten op het zuidelijk halfrond. Gedurende de reis van Rotterdam naar Batavia komt het fregat terecht in woeste orkanen en huizenhoge zeeën. Er wordt 'gevist' op vogels en enorme haaien. Geplaagd door ongedierte en achtervolgd door piraten lijkt het grootste probleem soms hoe de glazen heel te houden voor het bier en de wijn. Ook wordt er 'Schiedammernat' gedronken'.
Het journaal eindigt als het schip aankomt in Batavia. Bij het onderzoek hoe het daarna verder ging met Hendrik kwamen de schenkers er achter dat hij ging lesgeven op een lagere school in Weltevreden. In 1837 trouwde hij met Anna Geertruida Kortman en zij kregen twee kinderen. Kort daarna, in 1840, overleed Hendrik in Batavia, slechts 32 jaar oud.
2. Tekening door Hendrik Krijger van twee albatrossen
3. Tekening door Hendrik Krijger van een zogenaamde boebie (vogel)
4. Tekening door Hendrik Krijger van twee zuigvisjes
5. Bladmuziek, geschreven door Hendrik Krijger, getiteld 'Aan den vriendschap', partituur voor zang en piano
In 1833 benoemde koning Willem I Hendrik tot onderwijzer in het toenmalige Nederlands-Indië en op 8 maart 1834 scheepte hij in. Het schip vertrok een dag later vanaf Rotterdam onder gezag van Fokke Fokkens en arriveerde op 19 juli van datzelfde jaar in Batavia. De reis van ruim vier maanden beschreef Hendrik in het handschrift, dat hij 'Journaal' noemde en dat bestemd was voor zijn boezemvriend Anthony Jan van Driel, die grutter (kruidenier) was in Oud-Beijerland, net als Hendriks ouders in Middelharnis. Daar kwam het echter niet terecht, maar via diverse omzwervingen kwam het in handen van de schenkers, die besloten om het interessante verslag uit te werken en aan te vullen met gegevens over Hendrik en zijn belevenissen aan boord van het zeilfregat. Zo ontstond het idee om het manuscript uit te geven als boek. Hiervoor zetten de schenkers de letterlijke transcriptie om in een hertaling om het verhaal zodoende voor een breed publiek zo plezierig mogelijk leesbaar te maken.
Hoewel Hendrik een eenvoudige dorpsleraar was, schrijft hij zijn reisverslag in een bloemrijke stijl. Hij hield het journaal met zijn dagelijkse gebeurtenissen bij op verzoek van zijn ouders en boezemvriend. Het verhaal begint als enkele van zijn vrienden Krijger uitzwaaien als hij aan boord stapt, Een van zijn eerste klussen op zee is het schoonmaken en inrichten van zijn hut en ook gedurende de reis helpt hii de bemanning regelmatig. Wat ook regelmatig voorvalt, is zeeziekte. Passagiers en ook Hendrik zelf hebben er last van. 'Offeren aan de zeegod' is dan niet ongebruikelijk. Wat opvalt, is dat de tekst hier en daar wordt opgesierd met enkele dichtregels, door Krijger zelf geschreven of door zijn vrienden. Aan hen en zijn familie denkt hij regelmatig, vaak vanwege hun verjaardagen. Krijger is cultureel onderlegd. Met de medepassagiers, die hij beschrijft, studeert hij een toneelstukje in, een blijspel. En Hendrik zingt ook graag, dat deed hij al in Oud-Beijerland, maar er is helaas bijna niemand anders die ook zingt. En muzikale begeleiding is er praktisch niet. Hij is ook een begaafde tekenaar, want los bij het handschrift bevinden zich drie losse tekeningen van albatrossen, een boebie (zeevogel), en zuigvisjes. Hij beschrijft het ook als hij bijzondere vissen of vogels ziet, of als er een ander schip wordt gezien. Daarnaast is er een door Hendrik geschreven liedtekst 'Aan de Vriendschap', voor zang en piano.
Hendrik doodt de tijd met lezen, schrijven, zingen, praten en kaartspelletjes. De scheepsarts leert hem het schaakspel. Een zoontje van een echtpaar aan boord maakt Krijger tot zijn leerling. Regelmatig schrijft hij over de hitte in de hutten, hij zweet constant 's nachts, overdag en ook als hij luiert. Verjaardagen van bemanning en passagiers worden aangegrepen voor een feestje. Dat zijn er heel wat, want bijna iedereen aan boord verjaart op zee. Naast vrolijkheid kent Krijger ook zwaarmoedige stemmingen. Als dat zich voordoet, zingt hij en dan voelt hij zich daarna weer beter. Als de 'Rotterdams Welvaren' de evenaar passeert, komt Neptunus aan boord om de passagiers welkom te heten op het zuidelijk halfrond. Gedurende de reis van Rotterdam naar Batavia komt het fregat terecht in woeste orkanen en huizenhoge zeeën. Er wordt 'gevist' op vogels en enorme haaien. Geplaagd door ongedierte en achtervolgd door piraten lijkt het grootste probleem soms hoe de glazen heel te houden voor het bier en de wijn. Ook wordt er 'Schiedammernat' gedronken'.
Het journaal eindigt als het schip aankomt in Batavia. Bij het onderzoek hoe het daarna verder ging met Hendrik kwamen de schenkers er achter dat hij ging lesgeven op een lagere school in Weltevreden. In 1837 trouwde hij met Anna Geertruida Kortman en zij kregen twee kinderen. Kort daarna, in 1840, overleed Hendrik in Batavia, slechts 32 jaar oud.
Datum 1834 - 1834
Onderwerpschip: Rotterdams Welvaren[scheepsnaam]
PersoonstrefwoordKrijger, Hendrik; Hoboken, Anthony van[rederijnaam]
Objectnaammanuscript, dagboek[persoonlijk], tekening, bladmuziek
Objectcategoriehandschriften
Materiaalcalque
Formaat
geheel hoogte: 20.00 cm
geheel breedte: 16.50 cm
geheel breedte: 16.50 cm
StandplaatsNiet op zaal